WAAROM NORMANDIË?

Vanaf 1942 beginnen de geallieerden serieus te overdenken hoe, wanneer en waar ze kunnen proberen te landen op de Europese kust. Alle mogelijkheden worden onderzocht, van de Noorse fjorden tot aan de Golf van Biskaje via Bretagne. Toch valt al snel de keuze op een beperkt gebiedtussen het Nauw van Calais en de baai van de Seine.

Het Nauw van Calais biedt ogenschijnlijk de meest verleidelijke oplossing:een uitzonderlijk korte oversteek van het Kanaal, dus, een optimale luchtbescherming voor de geallieerden en een snelle doorstroming van bevoorradingsschepen. Het is bovendien de snelste weg naar het Reich, het hoofddoel van de operatie Overlord. Maar de Duitsers kennen de landkaart even goed als hun tegenstanders. Ze zijn overtuigd dat de aanval zal plaatsvinden in het Nauw van Calais, met als gevolg dat de Atlantikwall in het departement Pas-de-Calais geduchter is dan elders en extra versterkt met enorme kustbatterijen. Bovendien heeft het opperbevel hier zijn beste troepen gelegerd: het beruchte XVe leger van generaal von Salmuth, verdeeld over een dubbele, moeilijk te doorbreken verdedigingslinie.

Om deze redenen laten de geallieerden deze mogelijkheid vallen, ze vinden het te ‘doorzichtig’ voor de Duitsers. In juli 1943 brengt de COSSAC (opperbevel belast met de voorbereiding van de Landing onder bevel van generaal Morgan) een rapport uit waarin onomwonden de voorkeur voor een landing op de Normandische kust bepleit wordt: ‘De kansen van slagen van een landing in deze sector zijn zoveel groter dan elders, dat naar onze mening de nadelen niet opwegen tegen de voordelen’. Onder de nadelen vallen een beduidend langere oversteek (ongeveer 150 kilometer) en een moeilijke taak voor de jachtvliegtuigen die belast zijn met de ondersteuning van de grondoperaties. De baai van de Seine heeft daarentegen uitgestrekte, gemakkelijk toegankelijke stranden, beschut tegen de westenwind dankzij het schiereiland de Cotentin en lijkt dus ideaal voor een amfibische aanval. Een ander punt is dat de Duitse verdediging hier beduidend minder indrukwekkend is.

Het besluit wordt definitief genomen in augustus 1943 tijdens de conferentie van Quebec, codenaam Quadrant, bijgewoond door president Roosevelt en premier Winston Churchill.

Uiteindelijk besluiten de geallieerden het tegenovergestelde te doen dan de Duitsers volgens militaire logica zouden kunnen verwachten. Ze moeten nu alles op alles zetten om de Duitsers op het verkeerde spoor te houden.Dit is het doel van de afleidingsmanoeuvre Operatie Fortitude.