JUNO BEACH

Tussen de Britse stranden Gold Beach en Sword Beach ligt Juno Beach: het stuk kustlijn dat aan de Canadezen werd toegewezen. Deze zone bevat kustplaatsen die aan het eind van de negentiende eeuw uitgegroeid zijn tot charmante badplaatsen. Hier staan geen zware batterijen, maar talloze kleine verdedigingswerken, verspreid langs de kust. Ze zijn voorzien van antitankgeschut of mitrailleurs, vaak geplaatst op dijken om de stranden zijwaarts te kunnen beschieten.

De taak om Juno Beach in te nemen komt toe aan de 3e Canadese infanterie van generaal Keller, gesteund door de tanks van de 2etankbrigade, en aan de linkerkant door de Britten van het 48e commando van de Royal Marines.

De navigatieomstandigheden maken de taak uiterst moeilijk voor de Canadezen. De landingsvaartuigen die de eerste aanvalsgolf aanvoeren, ondervinden oponthoud door de sterke golfslag en gevaarlijke rotspartijen langs de kust. Op het moment dat de landing begint, tegen 8 uur, staan de meeste obstakels op het strand al onder water door het opkomende tij. Ze veroorzaken veel schade. Talloze vaartuigen stuiten tijdens hun komen en gaan op de mijnen op in het zand geplaatste palen.

Op de stranden zijn de verliezen zwaar. Door de verlate aankomst van de tanks staat de infanterie vaak alleen voor het vuur van de vijand. Maar de Canadezen zijn geduchte vechters. Dankzij veel energie en inzet bezwijkt eindelijk het eerste Duitse verdedigingsgordijn. Het zuiveren van de dorpen zal lang gaan duren. Nauwe straten, vaak volgestouwd met obstakels, scherpschutters en hardnekkige verzetshaarden, vertragen de voortgang en veroorzaken zorgwekkend overvolle stranden die door het opkomende water steeds kleiner worden en al gauw vol staan met een overdaad aan zwaar materieel.

De koplopers trekken zonder af te wachten landinwaarts en veroveren Sainte-Croix, Reviers, Tailleville, Bény, Basly, Pierrepont, Fontaine-Henry…

Aan het eind van de dag zijn meer dan 21.000 man geland en houden de Canadezen een degelijk bruggenhoofd van twaalf kilometer diep. Ook al hebben ze de N13 en het vliegveld Carpiquet, ten westen van Caen, niet bereikt, ze zijn heel dicht in de buurt. Op de rechterflank is al contact gemaakt met de op Gold Beach gelande Britten. Ten oosten van Langrune wordt echter nog flink gevochten bij het vallen van de nacht. De Duitsers hebben nog een corridor in handen die hen van Sword Beach scheidt.