DE GEALLIEERDE OPMARS EN DE TEGENAANVAL VAN MORTAIN

Op 1 augustus hebben de Amerikanen hun dispositief gereorganiseerd. Patton, aan het hoofd van het nieuwe IIIe leger, geeft een opmerkelijke impuls aan de strijd. In minder dan drie dagen trekken zeven divisies, ofwel meer dan 100.000 mannen en 10.000 voertuigen, door de smalle open doorgang ten zuiden van Avranches alvorens zich waaiervormig te verspreiden: een van zijn legercorpsen trekt Bretagne in, een andere gaat richting Loire, een derde draait af naar Le Mans.

Ondertussen trekt het 1e Amerikaanse leger met iets meer moeite in oostelijke richting via de dalen van de Sée en de Sélune. De stormloop is afgestemd op de door het XXXe Britse corps ontketende aanval, dat in het kader van de operatie Bluecoat vanaf Caumont-l’Eventé in zuidelijke richting trekt. Het woeste reliëf van de Bocage, de smalle, kronkelende wegen en de dichte begroeiing remmen de voortgang van de geallieerden. De Duitsers wijken slechts langzaam terug en verdedigen het terrein met grote hardnekkigheid.

Op 2 augustus, na vijf dagen strijd, bevrijden de Amerikanen de plaatsen Percy, Villedieu, Saint-Hilaire-du-Harcouët. De volgende dag bereiken ze Mortain. De Britten hebben Villers-Bocage ingenomen en wat over is van Aunay-sur-Odon, zwaar beschadigd door de luchtbombardementen van de maand juni. Na met moeite de Mont Pinçon ingenomen te hebben, trekken ze via het oosten richting Vire. Al spoedig ontmoeten ze de sterke weerstand van de 9e en 10e SS-Panzer-Divisionen.

Op dat moment doet zich plotseling een ware donderslag voor. Op de ochtend van 7 augustus ontketenen de Duitsers aan weerskanten van Mortain een groots opgezette pantsertegenaanval. De operatie Lüttich is volledig voorbereid in het hoofdkwartier van de Wehrmacht, tegen het standpunt in van de militaire leiders te velde. Hitler zelf had het objectief beslist: het doorbreken van de Amerikaanse linies om de 30 kilometer verderop liggende baai van de Mont Saint-Michel te bereiken, en onderweg de nauwe doorgang bij Avranches af te sluiten. De troepen van Patton zouden dan zonder bevoorrading komen te zitten en vallen als rijpe vruchten.

Voor deze verrassingsaanval worden vier pantserdivisies in het grootste geheim verplaatst, versterkt door de infanterie. De Panzers maken gebruik van de mist. Ze breken door en winnen een tiental kilometers terrein in sommige zones. Mortain wordt ‘s nachts zwaar gebombardeerd door de Luftwaffe en is tijdelijk heroverd. Voor de 30e Amerikaanse divisie is de schok frontaal en ze moet terugwijken. Sommige eenheden zijn omsingeld, zoals het beroemde ‘Lost Bataljon’, belegerd op de top van punt 314, een heuvel ten oosten van de stad, dat zes dagen lang heldhaftig de constante aanvallen van de SS weert.

Maar op 7 augustus, aan het begin van de middag, trekt de mist eindelijk op en krijgt de slag een ander karakter. De geallieerde jachtbommenwerpers duiken per golf op de Duitse pantsercolonnes en bestoken hen met kanonvuur en raketbommen. De Duitse divisies komen geen meter verder en verliezen in enkele uren meer dan 150 tanks. Op de avond van 7 augustus is de mislukking van Lüttich een feit. Hitler heeft in Mortain zijn laatste troef in Normandië verspeeld en verliest.